بی مقصد این سوار به جایی نمی‌رسد

 در جاده‌ی غبار به جایی نمی‌رسد

 وقتی مسافر از خطر جاده ترس داشت

 معلوم بود کار به جایی نمی‌رسد

 وقتی که پایِ بسته، پر باز دارد، آه

 پرواز این شکار به جایی نمی‌رسد

 جایی که مُرده شوق شکفتن درون خاک

 با سعی خود بهار به جایی نمی‌رسد

 ابری که شأن دریا را کم شمرده است

 بی کسب اعتبار به جایی نمی‌رسد

 فریاد اگر که روی زمین ناشنیده ماند

 حتی فراز دار به جایی نمی‌رسد

 عاشق دلی که از قفس سینه پر زده‌ست

 دیوانه در حصار به جایی نمی‌رسد

 مرد عمل به بازوی خود تکیه می‌زند

 چون کار با شعار به جایی نمی‌رسد

 باید جهان درون خودش حرکتی کند

بی «سعی»  ، انتظار به جایی نمی رسد

 

امیراکبرزاده

۱۳٩۳/۸/٤

 

خداوندا

تمام حرف های جهان یک طرف

این راز یک طرف :

آیات شما

چه قدر، شبیه به لبخند اوست!

 

( شمس لنگرودی   )

۱۳٩۳/۸/٢

 

ای جان جان جان جهان‌های مختلف!

 

ایمان عاشقانه ی جان‌های مختلف!

 

 روح سلام در تن هستی که زنده‌ای

 

همواره در نسوج زبان‌های مختلف

 

 رؤیای دلنواز صدف‌های ساحلی،

 

دریای مهربان کران‌های مختلف

 

 تنها به آبروی تو آرام مانده است

 

آتش‌فشانی فوران‌های مختلف

 

 ما مانده‌ایم چون رمه‌هایی رها شده

 

در گرگ و میش ذهن شبان‌های مختلف

 

دارد یقین چوبی‌مان تیغ می‌خورد

 

در آتش هجوم گمان‌های مختلف

 

 آقا! در آ به عرصه ی هیجای روزگار

 

ما را بگیر از هیجان‌های مختلف

 

 

( علی‌محمد مؤدب  )

۱۳٩۳/۸/٢

 

 

هر میوه اﯼ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺳﺎﻧﺪﯾﻢ ﭼﻮﺏ ﺷﺪ

 

ﻣﺎ ﻻﯾﻖ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ، ﺧﻮﺏ ﺷﺪ

 

ﺍﯾﻦ ﮔﯿﺮﻭﺩﺍﺭ ﻣﺎﻭﺷﻤﺎ ﺩﺭﻣﯿﺎﻥ ﺭﺍﻩ

 

ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺯﮐﺮﺩﻥ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻏﺮﻭﺏ ﺷﺪ

 

ﺩﺭﺩﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ

 

ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻟﺠﻮﺝ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﮐﻮﺏ ﺷﺪ

 

ﻥ ﺁﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﻏﯿﺮﺕ ﺻﺪﺁﻓﺘﺎﺏ ﺩﺍﺷﺖ

 

 

ﺩﺭﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﺑﺮﻭﺩﺕ ﻗﻄﺐ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺪ

 

ﺁﻓﺖ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﻃﭙﺶ ﺁﺭﺯﻭ ﻧﺒﻮﺩ

 

ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﺧﺮﺍﺏ ﺷﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺖ ﻭﺭﻭﺏ ﺷﺪ

 

ﺗﺎ ﺑﺎ ﻏﺪﯾﺮ ﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﻨﺪ ﻫﺮﻡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ

 

ﻃﻐﯿﺎﻥ ﺭﻭﺩ ﻧﯿﻞ -ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻡ- ﺭﺳﻮﺏ ﺷﺪ

 

 

ﻣﺤﻤﺪ کاظم کاظمی

۱۳٩۳/۸/٢

 

 

 

صبح است

صبح خیلی زود

و بیدار شده ام تا دوست داشتنت را

زودتر از روزهای قبل

شروع کنم ...

 

(لیلا کردبچه)

۱۳٩۳/۸/٢