نه پارتیزان ها پیروز می شوند


                              نه دیکتاتورها

 

نه روز ، راه به جایی میبرد

 

                            نه شب،

 

در نهایت آنکه پیروز می شود تویی

 

زودتر بیا !

 

در آخر

 

تو باید امضا بگذاری

 

            پای این جهان.

 

زودتر بیا !

 

تنها تو می توانی

 

                پایانی خوب برای داستان های بد باشی.

 

 

(رسول یونان )


۱۳٩٢/٦/٢٠

 

 

خون

 

تپش

 

زندگی یعنی تو

 

آن چه را که باید می فهمیدم

 

                            فهمیدم

 

ماه

 

زیباتر از همیشه می تابد

 

دیگر دنبالت نخواهم گشت

 

            ردپای تو به قلبم می رسد.

 

 

(رسول  یونان)

 

۱۳٩٢/٦/٦

همیشه خواب تو را می بینم


کشتی که لنگر می گیرد ،

 

از چشم های ملوانان


                 پا به اسکله می گذاری


                 با چمدانی از نور و مروارید.


همیشه خواب تو را می بینم


                         در بیداری


و همیشه هم


                تو را میان مسافران گم می کنم.


 


( رسول یونان )

 

۱۳٩۱/٥/٢٥

 

اگرتو نبودی عشق نبود

 

همین طور

 

           اصرار برای زندگی

 

اگر تو نبودی

 

زمین یک زیر سیگاری گلی بود

 

جایی

 

برای خاموش کردن بی حوصلگی ها

 

اگر تو نبودی

 

من کاملا بیکار بودم

 

هیچکاری درین دنیا ندارم

 

                            جز دوست داشتن تو.

 

 

(رسول یونان )


۱۳٩٠/۱٢/٢۳

هرجا که می رسم

 

تو به پیشوازم می آیی

 

حال آنکه

 

همیشه تورا

 

                پشت سرم جا می گذارم و

 

                راه می افتم

 

ماجرا از چه قرار است نمی دانم

 

یا تو معجزه می کنی

 

و یا من

 

                 تو را و جهان را خواب می بینم...

 

 

(رسول یونان )

۱۳٩٠/۱٠/٢٠

این ابرها را

 

من در قاب پنجره نگذاشته ام

 

                 که بردارم

 

اگر آفتاب نمی تابد

 

تقصیر من نیست

 

با اینهمه شرمنده ی توام

 

خانه ام

 

              در مرز خواب و بیداری ست

 

                     زیر پلک کابوس ها

 

مرا ببخش اگر دوستت دارم

 

                        و کاری از دستم بر نمی آید.

 

 

( رسول یونان)

۱۳٩٠/٩/٢۳

1)

 

تو با کشتی فیتز کارالدو خواهی آمد

 

از دوردستِ آوازهای بومی

 

تو با اسب زورو 

 

                   از میان نور و موزیک

 

و حتما

 

در ورای شنل بلندت

 

آفتابی نهان کرده ای

 

شاید هم

 

از کوپه ای درجه سه پیاده شوی

 

تا هیچ فرقی نداشته باشی

 

با زنان فقیر و کارگر

 

                      که از پنبه زاران بر می گردند

 

برای آمدنت داستان ها ساخته ایم.

 

 

2)

 

روزها پر و خالی می شوند

 

مثل فنجان های چای

 

                    در کافه های بعد از ظهر

 

اما

 

هیچ اتفاق خاصی نمی افتد

 

این که مثلا

 

تو ناگهان 

 

         در آن سوی میز نشسته باشی.

 

گاهی فنجانی

 

        روی کاشی ها می افتد

 

                          حواس ما را پرت می کند.

 

( رسول یونان )

۱۳٩٠/۳/۱۳