ای‌آفتاب‌بافته‌گیسو نیامدی‌

 

زیباترین‌غزال‌غزل‌گو نیامدی‌

 

بی‌تو به‌کوه‌ریشه‌زده‌بی‌قراریم‌

 

با دسته‌های‌نرگس‌خود رو نیامدی‌

 

مادربزرگ‌گفت... یکی‌بود، آن‌یکی‌ 

 

مادربزرگ‌گفت‌که‌آهو نیامدی‌

 

ای‌آن‌یکی‌نبودِ خیالم‌به‌کودکی‌

 

از پشت‌ابرهای‌فراسو نیامدی‌

 

"باشو" همان‌غریبهِ‌کوچک‌کنون‌منم‌

 

یک‌بار تا غریبی‌"باشو" نیامدی‌

 

تبدیل‌شد تمامیِ اسفندها به‌دود

 

همراه‌بال‌بالِ پرستو نیامدی‌

 

 

 

علی سهامی

۱۳٩٠/٦/۱٩