خانه بی فروغ

 

از خانه های پیش ، قدری نمورتر

 

یک خانه ی جدید یک عمر دورتر

 

بی تو درین اتاق دنیای ساکتم

 

هم خسته تر شده ست هم سوت و کورتر

 

از کودکی لجوج ، در قهر مادرش

 

هم ناتوان ترم هم پر غرورتر

 

بر این اتاق تنگ سقفی گذاشتند

 

مثل دل تو سنگ ، اما صبورتر

 

یک خانه بی فروغ ، یک دست ، بی چراغ

 

هم چشم های من هم چشم گور ، تر

 

 

 

(سید صابر موسوی)

/ 0 نظر / 22 بازدید