هزار امید است

 

نگاه می‌کنم از هر طرف سوار تویی

 

نشسته یک تنه بر صدرِ روزگار تویی

 

هزار لحظه گذشت و هزار لحظه دلم

 

 

 

به سینه سر زد و ... دیوانه را قرار تویی

 

 

تو را ندارم و دلتنگم و ... دلم قرص است

 

که انتهای خوشِ صبر و انتظار تویی

 

خزان اگرچه شکسته‌ست شاخه هامان را

 

بیا پرستو جان، مژده‌ی بهار تویی

 

به رغمِ ابر سیه جامه روشنایی هست

 

که آفتابِ بلندِ طلایه‌دار تویی

 


به اعتبارِ تو امید تازه خواهد شد

 

در این زمانه‌ی بی مایه اعتبار تویی

 

اگرچه بخت به من پشت کرده باکی نیست

 

"مرا هزار امید است و هر هزار تویی"

 

 

جویا معروفی

/ 1 نظر / 29 بازدید
sajad

خيلي خوب بود.