تو سرنوشت زمینی

  حریر نور غریبش، بر این رواق می‌افتد

اگر چه ماه شبی چند در محاق می‌افتد

تو «باید»ی و یقینی، نه اتفاقی و «شاید»

تو سرنوشت زمینی، که اتفاق می‌افتد

تو «ماه»ی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

بگو نمی‌رسد... آیا از اشتیاق می‌افتد ؟!

به روی طاقچه گلدان تازه می‌نهم اما

به هر دقیقه گلی گوشه اتاق می‌افتد

بهار می رسد اما، چه فرق می‌کند آیا

برای شاخه ی خشکی که در اجاق می‌افتد ؟


محمد مهدی سیّار

/ 1 نظر / 82 بازدید
سید مهدی

سلام کلا از بابت وبلاگتون متشکرم خدا خیرتون بده یاحق